1956 - മിഥ്യാപവാദം - ഉള്ളൂർ എസ്. പരമേശ്വരയ്യർ
Item
123
Reads
7
Downloads
1956 - മിഥ്യാപവാദം - ഉള്ളൂർ എസ്. പരമേശ്വരയ്യർ
1956 - Mithyapavadam - Ulloor S. Parameswara Aiyer
1956
54
en
Vanchipattu
18 × 12.4 cm (height × width)
മഹാകവി ഉള്ളൂരിൻ്റെ 'മിഥ്യാപവാദം' എന്ന വഞ്ചിപ്പാട്ട് പ്രധാനമായും ചർച്ച ചെയ്യുന്നത് "വ്യാജമായ അപവാദങ്ങൾ (അസത്യമായ ദോഷാരോപണങ്ങൾ) ഒരു വ്യക്തിയുടെ ജീവിതത്തെയും സമൂഹത്തെയും എങ്ങനെ ബാധിക്കുന്നു" എന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ്.
ഭാഗവതത്തിലെ പ്രശസ്തമായ സ്യമന്തകമണി കഥയെ (സ്യമന്തകോപാഖ്യാനം) അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് ഉള്ളൂർ ഈ തത്ത്വം വഞ്ചിപ്പാട്ടിലൂടെ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്.
ദ്വാരകയിലെ രാജാവായ സത്രാജിത്തിൻ്റെ സഹോദരൻ പ്രസേനൻ സ്യമന്തകമണിയുമായി കാട്ടിൽ നായാട്ടിന് പോകുകയും അവിടെവെച്ച് സിംഹത്തിൻ്റെ ആക്രമണത്തിൽ കൊല്ലപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ, ശ്രീകൃഷ്ണന് ആ രത്നത്തോട് മുൻപ് ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ട്, കൃഷ്ണൻ പ്രസേനനെ കൊന്ന് രത്നം അപഹരിച്ചതാണെന്ന് നാട്ടുകാർക്കിടയിൽ ശക്തമായ അപവാദം (മിഥ്യാപവാദം) പ്രചരിക്കുന്നു. ഇവിടെ കവി നൽകുന്ന വലിയ തത്ത്വം എന്നത് ഒരു തെറ്റും ചെയ്യാത്ത, സാക്ഷാൽ ദൈവതുല്യനായ ശ്രീകൃഷ്ണന് പോലും ജനങ്ങളുടെ നാവിലൂടെ വരുന്ന വ്യാജമായ ആക്ഷേപങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ കഴിഞ്ഞില്ല എന്ന് കവി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു.
സമൂഹത്തിൻ്റെ മുൻവിധികളും വ്യാജ ആരോപണങ്ങളും കാരണം നിസ്സഹായനാക്കപ്പെടുന്ന ഒരു മനുഷ്യൻ്റെ വേദനയും സങ്കടവും വഞ്ചിപ്പാട്ടിൻ്റെ താളത്തിൽ വളരെ തീവ്രമായാണ് ഉള്ളൂർ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്.
ഭാഗവതത്തിലെ പ്രശസ്തമായ സ്യമന്തകമണി കഥയെ (സ്യമന്തകോപാഖ്യാനം) അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് ഉള്ളൂർ ഈ തത്ത്വം വഞ്ചിപ്പാട്ടിലൂടെ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്.
ദ്വാരകയിലെ രാജാവായ സത്രാജിത്തിൻ്റെ സഹോദരൻ പ്രസേനൻ സ്യമന്തകമണിയുമായി കാട്ടിൽ നായാട്ടിന് പോകുകയും അവിടെവെച്ച് സിംഹത്തിൻ്റെ ആക്രമണത്തിൽ കൊല്ലപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ, ശ്രീകൃഷ്ണന് ആ രത്നത്തോട് മുൻപ് ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ട്, കൃഷ്ണൻ പ്രസേനനെ കൊന്ന് രത്നം അപഹരിച്ചതാണെന്ന് നാട്ടുകാർക്കിടയിൽ ശക്തമായ അപവാദം (മിഥ്യാപവാദം) പ്രചരിക്കുന്നു. ഇവിടെ കവി നൽകുന്ന വലിയ തത്ത്വം എന്നത് ഒരു തെറ്റും ചെയ്യാത്ത, സാക്ഷാൽ ദൈവതുല്യനായ ശ്രീകൃഷ്ണന് പോലും ജനങ്ങളുടെ നാവിലൂടെ വരുന്ന വ്യാജമായ ആക്ഷേപങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ കഴിഞ്ഞില്ല എന്ന് കവി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു.
സമൂഹത്തിൻ്റെ മുൻവിധികളും വ്യാജ ആരോപണങ്ങളും കാരണം നിസ്സഹായനാക്കപ്പെടുന്ന ഒരു മനുഷ്യൻ്റെ വേദനയും സങ്കടവും വഞ്ചിപ്പാട്ടിൻ്റെ താളത്തിൽ വളരെ തീവ്രമായാണ് ഉള്ളൂർ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്.